بررسي مقايسه اي تاثير دوره هاي آموزشي كوتاه مدت حضوري و غيرحضوري بر توانمندسازي روانشناختي كاركنان

بررسي مقايسه اي تاثير دوره هاي آموزشي كوتاه مدت حضوري و غيرحضوري بر توانمندسازي روانشناختي كاركنان

پيش زمينه و هدف: با شكل¬گيري محيط¬هاي متلاطم و افزايش رقابت در سطح جهاني، توانمندسازي ديگر يك انتخاب نيست بلكه يك ضرورت استراتژيك در سطح سازماني براي واكنش مناسب به انتظارات و خواسته¬هاي مشتريان محسوب مي¬شود و در اين راستا يكي از اقداماتي كه سازمان¬ها براي تجديد حيات و نوآفريني در برابر تحولات محيطي و به منظور توانمندسازي كاركنان خود مي¬انديشند برنامه¬ريزي، اجرا و ارزشيابي برنامه¬هاي آموزشي كوتاه¬مدت حضوري و غيرحضوري مي¬باشد. بنابراين مطالعه حاضر با هدف مقايسه تأثير دوره¬هاي آموزشي كوتاه¬مدت حضوري و غيرحضوري بر توانمندسازي روانشناختي كاركنان انجام گرفت. مواد و روش كار: تحقيق حاضر از نوع شبه آزمايشي بوده كه تعداد60 نفر از مديران و معاونان مقاطع مختلف تحصيلي شهرستان زابل، در دوره سه روزه رهبري آموزشي كه در اسفندماه 1388 در آن شهرستان برگزار گرديد، شركت داشتند و به عنوان نمونه آماري در دو گروه كنترل (آموزش به شيوه غيرحضوري) و آزمون (آموزش به شيوه حضوري) مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده¬ها در اين مطالعه شامل فرم اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه استاندارد توانمندسازي روان شناختي اسپريتزر(1996) بود كه به بررسي 5 بعد احساس معناداري، خودكار آمدي، تأثير، اعتماد و خودمختاري مي¬پرداخت. اعتباريابي پرسشنامه فوق توسط عبدالهي (1384) مورد مطالعه قرار گرفته است و براي تعيين پايايي پرسشنامه از ضريب آلفا كرونباخ استفاده شد كه ضريب به دست آمده 713/0 بود. پرسشنامه-ها در دو مرحله، قبل و 2 هفته بعد از آموزش، توسط كليه نمونه¬ها در دو گروه تكميل شدند. در ضمن براي تجزيه و تحليل داده¬هاي تحقيق از آزمون T براي گروه¬هاي مستقل با كمك نرم¬افزار كامپيوتري SPSS (ورژن 14) استفاده شده است. يافته¬ها: يافته¬ها نشان داد دوره آموزشي كوتاه¬مدت حضوري نسبت به دوره آموزشي كوتاه¬مدت غيرحضوري در توانمندسازي روانشناختي و ابعاد پنجگانه آن (احساس معناداري، خود كارآمدي، تأثير، اعتماد و خودمختاري ) مؤثرتر مي باشد. نتيجه¬گيري: هر چند در اين مطالعه برتري آموزش¬هاي كوتاه¬مدت حضوري نسبت به آموزش¬هاي كوتاه¬مدت غير حضوري بر توانمندي روانشناختي كاركنان محرز شد اما نمي¬توان از اين نكته غافل شد كه شرط اصلي توانمندسازي كاركنان، آموزش (چه به شيوه حضوري يا چه به شيوه غيرحضوري) مي¬باشد و ناكارآمدي آموزش¬هاي كوتاه¬مدت غير حضوري نيازمند آسيب شناسي است.