مفاخره در شعر رودكي

مفاخره در شعر رودكي

مفاخره يا خودستايي از مضامين رايج در شعر فارسي است. رودكي سمرقندي نيز از اين موضوع بهره برده است. او گاه به شعر خود مي بالد و گاه به امور ديگري كه در اين مقاله تحت عنوان مفاخرات غير شعري بررسي شده است. در ستايش شعر خود، او بر خصايصي چون اعتدال كلام، محتواي اشعار، تاثير و قبول آن و شهرت و فراگير شدنش تاكيد ميكند. در اين دسته مفاخرات او بيشتر درصدد جلب توجه ممدوح و رقابت و منافست با ديگر شاعران است. در مفاخرات غيرشعري او به صفات و ويژگيها و شرايطي كه به ويژه در ايام جواني از آن بهرهمند بوده اشاره ميكند و به آنها مي بالد. به طور كلي همه مفاخرات او به دور از گزافه گويي و دروغ پردازي هاي معمول، بيانگر آگاهي كامل شاعر به اصالت كار خود و پايبندي به اصول و موازين اخلاقي است.