خطاهاي دارويي پرستاران و ارتباط آن با برخي مشخصه‌هاي فردي و سازماني

چكيده مقدمه: خطاهاي دارويي از شايع ترين خطاهاي باليني هستند كه مي‌توانند تاثيرات منفي خود را بر بيماران، پرستاران و ديگر كاركنان حرفه‌اي تيم سلامت گذاشته و منجر به كاهش كيفيت مراقبت گردند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين وقوع خطاهاي دارويي پرستاران و ارتباط آن با برخي مشخصه هاي فردي و سازماني آنان بود. روش: اين پژوهش، مطالعه اي توصيفي تحليلي است كه برروي 286 پرستار در بخش هاي داخلي، جراحي، ارتوپدي، زنان و زايمان بيمارستان هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي ايران كه به روش نمونه گيري طبقه‌اي چند مرحله اي انتخاب شده بودند، در بين سال‌هاي 88-1387 انجام گرديد. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود و تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون هاي آماري كروسكال‌واليس، آناليز واريانس يك طرفه و t مستقل انجام شد. نرم‌افزار مورد استفاده براي تجزيه و تحليل داده‌ها SPSS v.14 بود. يافته‌ها: ميانگين تعداد وقوع خطاهاي دارويي پرستاران در عرض سه ماه در بخش‌هاي مورد مطالعه براي هر پرستار 5/19مورد بوده است. در بين مشخصه هاي فردي و سازماني، دو متغير «جنسيت» (0000/0=p) و «گذراندن كلاس آموزشي در زمينه دارو دادن» (03/0p < ) با وقوع خطاي دارويي ارتباط معنادار داشت. بدين صورت كه پرستاراني كه كلاس آموزشي در زمينه دارو دادن نگذرانده بودند و همچنين مردان، بيشتر مرتكب خطاي دارويي شده‌اند. «دادن چند داروي خوراكي باهم» شايع‌ترين خطاي دارويي در اين مطالعه بود. نتيجه‌گيري: با توجه به اين كه ميزان خطاهاي دارويي در اين مطالعه مجموعاً بيش از موارد گزارش شده در كشورهاي ديگر بوده است، ضرورت توجه بيشتر مسوولان و مديران پرستاري به اين موضوع مورد تاكيد قرار مي‌گيرد. به نظر مي‌رسد ارايه دهندگان خدمات سلامت لازم است به منظوركاهش اين خطاها، به شناسايي علل وقوع و به كاربردن راهبردهايي جهت كاهش آن ها بپردازند.