رابطه خودشيفتگي و عزّت نفس با پرخاشگري و مقايسه تحولي آن در دختران نوجوان

پژوهش حاضر از نوع همبستگي و علي مقايسه‌اي مي‌باشد و هدف از آن بررسي رابطه سه ويژگي خودشيفتگي، عزّت نفس و پرخاشگري و مقايسه اين رابطه در ابتدا، ميانه و انتهاي نوجواني بود. نمونه پژوهش حاضر 531 دانش آموز دختر(راهنمايي= 171 نفر، دبيرستان=219 نفر و پيش دانشگاهي= 141 نفر)،با دامنه سني 11 سال و پنج ماه الي 17 سال و شش ماه بودند. اين دانش آموزان به روش نمونه گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند. براي ارزيابي آنها از مقياس پرخاشگري اهواز(AAI)، مقياس شخصيت خودشيفته(NPI) و مقياس عزّت نفس كوپراسميت استفاده شد.داده‌ها با استفاده از تحليل رگرسيون و تحليل واريانس و آزمون تعقيبي شفه تجزيه و تحليل شد. نتايج اين تحليل‌ها نشان داد بين خودشيفتگي سازگارانه و عزّت نفس، خودشيفتگي ناسازگارانه و پرخاشگري همبستگي مثبت معناداري وجود دارد. همچنين بين خودشيفتگي، عزّت نفس و پرخاشگري دختران در سه مرحله (ابتدا، ميانه و انتهاي نوجواني) تفاوت معناداري وجود دارد اين پژوهش پيشنهاد مي‌كند كه در مقابله با پرخاشگري نوجوانان، به جاي تاكيد بر خود شيفتگي ناسازگارانه، جهت گيري مداخلات بر اساس رشد ارزيابي مثبت از خود انجام شود.