بررسي نظري رهيافت امنيت انرژي هند در آسياي مركزي

بررسي نظري رهيافت امنيت انرژي هند در آسياي مركزي

طي دهه‌هاي اخير هندوستان تلاش‌هاي گسترده‌اي را براي پيوستن به جمع اندك كشورهاي قدرتمند صنعتي آغاز كرده است. اما يكي از مهم‌ترين چالش‌هاي پيش روي اين كشور تازه‌صنعتي‌شده، كمبود منابع انرژي است. هند يكي از پرمصرف‌ترين كشورهاي جهان در زمينه استفاده از انرژي است و اين درحالي است كه منابع انرژي كافي در اين سرزمين وجود ندارد. همين امر باعث دغدغه‌هاي بسياري براي سياستمداران هندي در زمينه تامين امنيت لازم براي توليد و انتقال انرژي از مناطق مختلف جهان به اين كشور شده است. فرضيه اصلي اين مقاله، آن است كه تلاش هندوستان براي حفظ امنيت دسترسي به انرژي، تحت تاثير ساختار نظام بين‌الملل بوده و بنابراين از ديپلماسي ايجاد «وابستگي متقابل»، در حال تبديل شدن به سياست «سازنده‌گرايي» و الگوي مشاركتي مبتني‌بر ارزش‌هاي جهاني در دوران نوين است. بروز چنين تغيير و تحولاتي در سياست‌هاي انرژي هند و تاثيرات آن بر روابط هندوستان با كشورهاي ساحلي حوزه خزر به‌عنوان مطالعه‌اي موردي، در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته‌اند.