شيخ ابراهيم صفوي مرشدي گمنام

شيخ ابراهيم چهارمين مرشد طريقت صفوي بود كه بيست و يك سال رهبري خانقاه اردبيل را بر عهده گرفت. هم زمان با مرشدي او، تيموريان و قراقويونلوها در ايران و آناطولي فرمانروايي مي كردند و عثمانيها نيز در صدد تصرف سرزمين هايي بودند كه توسط امير تيمور گوركاني جدا شده بود. در چنين شرايطي بود كه شيخ ابراهيم توانست با قدرت معنوي خود و با بذل و بخشش هايش آوازه و شهرتش را تا مناطق دور دست برساند و حتي از پدران خود نيز در اين زمينه پيشي گيرد. او در اين دوره كه جنگ و رقابت بين قراقويونلوها و تيموريان در ايران وجود داشت و آناطولي نيز هم چنان ناآرام بود توانست با دوري جستن از اقدامات نظامي و سازماندهي دستگاه تبليغاتي خود مريدان زيادي را به خانقاه اردبيل جذب نمايد و زمينه را براي فعاليتهاي جديد شيخ جنيد فراهم سازد.