پيشگيري زودرس از بزهكاري با رويكرد خانواده‌مدار

پيشگيري زودرس از بزهكاري با رويكرد خانواده‌مدار

پيشگيري زودرس، به‌عنوان شاخه اي از پيشگيري اجتماعي، درصدد است تا از رهگذر مداخلات زودهنگام و از طريق به‌كارگيري عوامل حمايتي، بر روي عوامل خطر اثر گذاشته، از بزهكاري كودكان و نوجوانان جلوگيري كند. يكي از رويكردهاي مهم در اين پيشگيري، رويكرد خانواده مدار يا پيشگيري بر پايه برنامه-هاي خانواده‌محور است. رويكرد خانواده مدار به‌دنبال شناخت عوامل خطر و عوامل حمايتي مرتبط با خانواده است تا با به‌كارگيري عوامل حمايتي، به‌مثابه يك سپر در مقابل عوامل خطر، از تاثيرات سوي اين عوامل بكاهد و بدين طريق از بزهكار شدن كودك ممانعت به‌عمل آورد. در اين رويكرد عواملي چون فقر، ناتواني در تربيت، بي‌مهري والدين، خشونت و تندروي در تربيت، بزهكاري اعضاي خانواده و طلاق به‌عنوان عوامل خطرزا در نظر گرفته مي شود؛ كه براي مقابله با آن‌ها، برنامه هايي طراحي و به‌اجرا گذاشته مي شود. مهم ترين اين برنامه ها عبارتنداز: برنامه هاي مبتني بر آموزش والدين، ملاقات‌هاي خانگي، خانواده‌درماني و برنامه هايي با رويكرد جامع.

Developmental prevention as a division of social prevention aims to prevent child and juvenileʹs delinquency by applying protective elements and early interventions which affect risk factors. One of the most important approaches of this prevention is family-oriented one, which tries to recognize risk factors and supportive family-related elements, so that by applying the latter reduce the affection of the risk factors; i.e. preventing the subsequent criminality of the juveniles and children In the approach, elements such as poverty, inability of training, poor parents supervision, violence, radicalism in training, the criminality of family members, and divorce are considered as risk factors, which to response them, some programs are designed and implemented (e.g. parent training, home visitation, family trophy, and integrated approach programs).