ويژگي‌هاي فردي اثرگذار بر توسعه‌ي كارآفريني اجتماعي در موسسه‌هاي خيريه‌ي استان تهران

«كارآفريني اجتماعي» يكي از انواع كارآفريني است كه با رويكرد كارآفرينانه به رفع نيازهاي اجتماعي كه به آن توجه نشده، مي‌پردازد. از آن‌جا كه تلاش دولت‌مردان و اقدام‌هاي بشردوستانه و عملكرد نهادهاي بخش اجتماعي به‌طور كامل پاسخ‌گوي انتظارها نيست، براي توسعه‌ي الگوها و روش‌هايي نوين به توسعه‌ي كارآفريني اجتماعي نياز داريم. در اين پژوهش كه از نوع تحقيق‌هاي توصيفي و از شاخه‌ي هم‌بستگي است، ويژگي‌هاي فردي اثرگذار بر توسعه‌ي كارآفريني اجتماعي در موسسه‌هاي خيريه‌ي استان تهران، بررسي شده است و ابزار تحقيق پرسش‌نامه بوده و شامل 7 متغير است. توسعه‌ي كارآفريني اجتماعي، متغير وابسته و متغيرهاي ويژگي‌هاي روان‌شناختي كارآفرينانه، زمينه‌هاي جمعيت‌شناختي عمومي بين كارآفرينان، ويژگي‌هاي شخصيتي و رفتاري كارآفرينان اجتماعي، سرمايه‌ي اجتماعي و مسووليت اجتماعي متغير مستقل هستند. افراد فعال در سازمان‌هاي خيريه‌ي استان تهران به‌عنوان جامعه‌ي آماري در نظر گرفته شده و پس از تعيين حجم نمونه‌ي آماري، پرسش‌نامه‌ها توزيع و جمع‌آوري شد. بر‌اساس نتايج، كارآفرين اجتماعي، از نظر ويژگي‌هاي شخصيتي و رفتاري داراي ابعاد مشتركي با كارآفرين اقتصادي است اما، افزون بر اين داراي ابعاد شخصيتي و رفتاري خاص خود بوده و دو ويژگي برخورداري از سرمايه‌ي اجتماعي فردي و مسووليت‌پذيري اجتماعي، از شاخصه‌هاي مهم كارآفرين اجتماعي هستند و نقش به‌سزايي در توسعه‌ي كارآفريني اجتماعي توسط كارآفرينان اجتماعي دارند.