بررسي مشكلات هيجاني ناشي از روش محدوديت درماني در اندام فوقاني كودكان فلج مغزي همي پلژي

هدف: روش محدوديت درماني CIMT)) به عنوان روشي جديد، پيشرفتهاي چشمگيري را در زمينه توسعه استفاده از دست مبتلا، كيفيت حركت و استفاده ارادي از اندام فوقاني كودكان فلج مغزي همي پلژي نشان داده است. هدف از اين پژوهش، بررسي اختلالات هيجاني ناشي از اين روش در حين و پس از استفاده از آن بود. روش: در اين كارآزمايي باليني 24 كودك فلج مغزي همي پلژي 8-3 ساله، به شكل تصادفي انتخاب و به دوگروه تقسيم شدند. يك گروه از درمانهاي رايج و گروه ديگر علاوه بر آن از روش CIMT استفاده كردند. دوره مداخله 8 هفته و هر روز، روزي6 ساعت بود. هر هفته كودكان با آزمون پرسشنامه تواناييها و مشكلات (SDQ) بررسي مي‌شدند. پس از دوره مداخله، به مدت 3 ماه پيگري شدند. داده‌ها پس از جمع‌آوري به روش تحليل واريانس دوطرفه با اندازه گيريهاي مكرر روي يك عامل، بررسي شدند. نتايج: در مقايسه نمرات كلي و خرده آزمونهاي آزمون SDQ در دو گروه? حين و پس استفاده از روش CIMTتفاوت معني‌داري مشاهده نشد (p > 0.05). نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهد روش CIMT مي‌تواند بدون عوارض رفتاري خصوصاً مشكلات هيجاني در كودكان فلج مغزي همي پلژي 8-3 ساله استفاده شود.

Objective: The aim of this study was to investigate the behavior effects specially emotional problems in and after using constraint induced movement (CIMT) in children with hemiplegic cerebral palsy. Method: A Randomized, controlled clinical trial of CIMT in which 24 children with hemiplegic cerebral palsy (3-8 years old) were randomly assigned to received conventional treatment (control group) and either conventional treatment with CIMT (using shaping): 6 hours/day for 8 weeks consecutive days with propylene rest splint (case group). Subjects were assessed by Strengths & Difficulties Questionnaire (SDQ) assessment weekly and followed for 3 months after intervention. Data were gathered and analyzed by repeated measured and two ways ANOVA methods. Result: Children receiving CIMT and conventional treatment compared with control group. Statistical analysis showed no significant difference in total score and subscales scores of SDQ between two groups (p > 0/05). Conclusion: Our findings suggest that using CIMT in children with hemiplegic cerebral palsy could result in more usage of affected limb without any Behavior problems especially emotional problems.