بررسي اثر فوتوگرمايي ليزر CO2 بر روي پوست

زمينه و هدف: در اين مقاله برهمكنش فوتوگرمايي ليزر CO2 با لايه اول پوست به ضخامت 100 مدلسازي شده است. براي اينكار توزيع دما ناشي از گرماي ايجاد شده تحت تابش ليزر برروي پوست به طور كامل و به صورت تحليلي بررسي گرديده و تغيير دماي ايجاد شده براي ليزر با توان‌هاي مختلف در نقاط گوناگون پوست در زمان‌هاي مختلف محاسبه شده است. روش بررسي: در اين نظريه بخشي از پوست را به صورت صفحه شبيه سازي كرده با توجه به معادله انتقال گرما در حالت غير پايا، دماي درون پوست تحت تابش بررسي گرديده است. تاثير زمان، عمق و توان بر تابع توزيع دماي پوست مورد تحليل قرارگرفته است. همچنين دما بر روي سطح پوست در زمان‌هاي مختلف و توان‌هاي مختلف نيز بررسي شده است. نتيجه گيري: نتايج نشان مي‌دهند كه يك بيشينه افزايش دما در عمق 23/1 و بعد از گذشت 1 ميلي ثانيه در ناحيه اپي درميس اتفاق مي افتد كه بكارگيري ليزرهايي با توان هاي بيشتر از mW700 را با مشكل مواجه مي‌كند. اهميت اين افزايش سريع دما كه با چگالي هاي تابشي بيشتر از 16 اتفاق مي افتد، مي تواند پوست را به آستانه سوختگي ببرد.