تعيين سطح توسعه يافتگي شهر نايين در استان اصفهان

چكيده توسعه يك جريان چند بعدي است كه نيازمند تغييرات اساسي در ساختار فرهنگي و اجتماعي از يك طرف و رشد اقتصادي و كاهش فقر و نابرابري از طرف ديگر مي باشد.تمركز شديد و عدم تعادل از جمله ويژگي هاي كشورهاي جهان سوم است.كه اين ويژگي معلول نتايج سياست هاي رشد قطبي به شمار مي آيد در نتيجه ي اين سياست ها، تعداد محدودي از مناطق نقش كليدي داشته و ساير مناطق، حاشيه اي عمل مي نمايند.شناخت وبررسي امكانات و توانايي ها و در پي آن تعيين سطوح توسعه يافتگي نواحي از چالش هاي پيش روي برنامه ريزي شهري به شمار مي رود. شناخت و سعي در برقراري تعادل وتوازني منطقي درنظام شبكه شهري از جمله راهبردهاي موثر در ساماندهي فضا و تسهيل در فرايند نيل به توسعه پايدار مي باشد.بدين منظورهدف كلي از اين مطالعه ارزيابي درجه توسعه يافتگي شهر نايين در سطح استان اصفهان و تعيين سطح توسعه يافتگي اين شهر به لحاظ برخورداري از شاخص هاي توسعه با استفاده از آخرين آمار و اطلاعات مربوط مي باشد. براي ارزيابي سطح توسعه شهرهاي استان اصفهان و تعيين سطح توسعه يافتگي از مدل تاكسونومي عددي با انتخاب 30متغير در قالب شاخص هاي فرهنگي،بهداشتي و نهادي– كالبدي استفاده شده است.روش كار دراين پژوهش توصيفي- تحليلي مي باشد. برخي نتايج حاصل از پژوهش نشان دهنده تمركز امكانات و خدمات در مركز استان مي باشد.