تاثير كواكب در پيشگويي هاي شاهنامه

پيشگويي و خبر دادن از امور پوشيده، در اساطير و داستان هاي حماسي جهان امري رايج است و هيچ يك از حماسه هاي ملي اقوام را از آن خالي نمي يابيم. شاهنامه به عنوان اثري حماسي و گنجينه اي نامتناهي درپ‍‍ژوهش اعتقادات، اميال و انديشه هاي انسان، سرشار از اين گونه راز پژوهي ها و شگردها در جهت گشايش داستان هايش است كه حقيقتاً درخور تامل است. از ميان انواع پيشگويي هاي مثبت و منفي در شاهنامه، اختر شناسي علاوه بر، برخورداري از دقت در بيان جزييات، در شكل گيري رويدادهاي آن جايگاه ويژه اي را ايفا مي كند، قهرمان شاهنامه همواره در تلاش است تا رفتار سايرين را پيش بيني نمايد و از راز كيهان پرده بردارد. فردوسي به عنوان شاعري حماسه سرا تحت تاثير اين نوع نگرش و تفكر، بخش‌هايي از شاهنامه را در اين زمينه پديد آورده است؛ به گونه اي كه در همه داستان‌هايش حضور اخترشناسان و ادوات آن ها را براي بازگويي آينده شاهديم. مقاله حاضر به منظور بررسي اثر كواكب و تحليل آن بر پيشگويي هاي شاهنامه و شناخت زير ساخت ها و جوانب اين تاثيرات بر پيشگويي هاست، كه به روش توصيفي و تحليلي از شاهنامه فردوسي استخراج و با استفاده از منابع گوناگون نگاشته شده است.