مقايسه تطبيقي سير كمال‎جويي در عرفان و روان‎شناسي يونگ

مقايسه تطبيقي سير كمال‎جويي در عرفان و روان‎شناسي يونگ

سلوك عرفاني يكي از شاخص‎ترين طريقه‌هايي است كه در آن، فرد آگاهانه در مسير خودشناسي گام مي‎نهد؛ مسيري كه غايت آن از همان آغاز مشخص و منازل و مراحل آن كاملاً تبيين شده است. در اين طريقه، سالك تحت تعليم پيري راهدان و فرزانه، دشواري‌هاي راه را پشت سر مي‎گذارد و در نهايت به توحيد مي‏رسد. از ديدگاهي كلي، سلوك عرفاني را مي‏توان با «كهن‏الگوي فرايند فرديّت» يونگ به طور تطبيقي مطالعه و مقايسه كرد. البته بايد در نظر داشت كه فرايند فرديّت يونگ كاملاً ناخودآگاه است كه او آن را از مطالعه بر روي خواب‌ها و اساطير و افسانه‏ها استنباط، و مراحل آن را تدوين كرده است؛ ازاين‌روي ساختاري كاملاً ساده و بدوي دارد. درحالي‌كه سلوك عرفاني آگاهانه است و مراحل و منازل آن داراي دقت و جزييات فراواني است. با وجود اين، چارچوب كلي آن، همان است كه يونگ براي كهن‎الگوي فرايند فرديّت رواني تبيين كرده است. همين امر، مقايسه تطبيقي ميان اين دو مقوله را ممكن و مشابهت‌ها و تمايزات ميان آن‌ها را مشخص كرده است