ارزيابي آزمايشگاهي ميزان ريزنشت دو نوع سيلانت سلف اچ و معمولي

چكيده زمينه و هدف: به كارگيري فيشورسيلانت‌ها، عمليترين راه پيشگيري از پوسيدگيهاي پيت‌ها و شيارهاي سطح اكلوزال است. عوامل متعددي در ارزيابي كارآيي فيشورسيلانت‌ها مورد بررسـي قرار مي‌گيرند، از جمله استحكام باند، ريزنشت و سيل مارجينال. هدف از اين مطالعه ارزيابي آزمايشگاهي ميزان ريزنشت دو نوع سيلانت سلف اچ و Conventional (معمولي) مي‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه آزمايشگاهي سي دندان مولر سوم خارج شده سالم انسان انتخاب و به صورت تصادفي به سه گروه ده تايي تقسيم شدند و بر روي سطح اكلوزال هر گروه، يكي از سه ماده Enamel Loc ، Concise و Concise + Prompt L-Pop طبق دستور كارخانه سازنده قرار داده شد. جـهت انجام آزمايش نفوذ ماده رنگي، دندانها به مدت چهار ساعت در محيط بافري 2% متيلن بلو قرار گرفتند، سپس نمونه‌ها توسط استـريوميكروسكوپ بررسي شده و ميزان نفوذ ماده رنگي بر اساس شاخص Williams And Winter اندازه‌گيري گرديد. براي آناليز داده‌ها از تست نان-پارامتريك Kruskal-Wallis در نرم افزار SPSS ويرايش 18 استفاده شد. (001/0 > P) يافته‌ها: ميزان ريزنشت در گروه Enamel Loc از دو گـروه ديـگر به طور معني‌داري بيشتر بود (001/0 > p). همچنين ميزان ريزنشت در گروه Concise با روش Total etch به صورت معني‌دار كمتر از گروه Concise + Prompt L-pop بود. (001/0 > p) نتيجه‌گيري: ميزان ريزنشت در سيلانت سلف اچ Enamel Loc به طور معني‌داري بيشتر از سيلانت‌هاي Concise (همراه با اسيد اچ) و Concise+Prompt L-pop مي‌باشد. كليد واژه‎ها: فيشور سيلانت – پوسيدگي دنداني – پيت و فيشور – نشتهاي دنداني.