پيش بيني تعارض زناشويي از طريق ويژگيهاي شخصيتي، رواني و جمعيت شناختي زوج ها

اين پژوهش با هدف پيش‌بيني تعارض زناشويي (زوج‌هاي در معرض طلاق و زوج‌هاي عادي) از طريق ويژگي‌هاي شخصيتي، رواني و جمعيت‌شناختي اجرا شد. پژوهش از نوع همبستگي و پس‌رويدادي و جامعه آماري دو گروه زوج‌هاي در معرض طلاق و زوج‌هاي عادي بودند. از ميان زوج‌هاي در معرض طلاق، 60 نفر و از ميان زوج‌هاي عادي نيز 60 نفر به شيوه نمونه‌گيري خوشه‌اي دو مرحله‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي سنجش شامل پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصيت (كاستا و مك‌كري، 1989)، فهرست نشانه‌هاي رواني ((SCL-90 (دروگاتيس و همكاران، 1973) و پرسشنامه ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي محقق‌ساخته بود. داده‌ها از طريق آزمون t گروههاي مستقل و تحليل رگرسيون گام به گام (لوجستيك) تحليل شد. يافته‌ها نشان داد؛ زوج‌هاي عادي و در معرض طلاق در روان‌رنجورخويي، تجربه‌پذيري و وظيفه‌شناسي و در تمام نه خرده‌مقياس فهرست نشانه‌هاي رواني (SCL-90)با يكديگر تفاوت معنادار دارند (01/0P < ). از بين كليه متغيرهاي شخصيتي، رواني و جمعيت‌شناختي، روان‌رنجورخويي، افسردگي، افكار پارانوييدي، تعداد فرزندان، نوع ازدواج و ميزان درآمد داري توان پيش‌بين معنادار تعارض زناشويي بودند.