بررسي و نقد تفسير كريپكي از استدلال زبان خصوصي ويتگنشتاين

به باور اكثر شارحان، استدلال زبان خصوصي ويتگنشتاين كه مشتمل بر بندهاي 243 تا 315 پژوهش‌هاي فلسفي است، نشان مي‌دهد كه گوينده اين زبان، به هيچ شيوه‌اي نمي‌تواند تمايزي را ميان «درست به نظر رسيدن» و «درست بودن» برقرار كند؛ يعني هيچ‌كس ديگري جز گوينده زبان خصوصي نمي‌تواند آن را بفهمد و هيچ چيزي، نمي‌تواند واژه چنين زباني فرض ‌شود تا به چيزي ارجاع دهد. اما بر پايه تفسير كريپكي، «استدلال واقعي زبان خصوصي»، به جاي بندهاي 243 تا 315، در حقيقت، در بندهاي 143 تا 242 و نتيجه اين استدلال نيز در بند 202 مطرح مي شود. طبق تفسير كريپكي، ويتگنشتاين تناقض شكاكانه‌اي را در مورد مسيله «پيروي از قاعده» مطرح مي‌كند و يك راه‌حل شكاكانه هم به شكل هيومي آن به مسيله شكاكانه‌اش مي‌دهد و استدلال عليه امكان زبان خصوصي، در واقع نتيجه و پيامد همين راه‌حل شكاكانه است. تفسير كريپكي مورد نقدهاي فراواني قرار گرفته است. از نظر ناقدان، ديدگاه كريپكي، افزون بر آنكه با واقعيات تاريخي مربوط به تكون و تكميل متن پژوهش‌ها چندان سازگار نيست، از جهت تفسيري كه از شكاكيت ويتگنشتاين و مقايسه او با هيوم ارايه مي‌كند و نيز رويكرد جامعه‌شناختي‌اي كه در تحليل مواضع ويتگنشتاين اتخاذ مي‌كند، نادرست است.