تاثير آموزش بر ميزان تكميل بودن پرونده‌هاي پزشكي در بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي شهرستان بجنورد در سال1388

تاثير آموزش بر ميزان تكميل بودن پرونده‌هاي پزشكي در بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي شهرستان بجنورد در سال1388

زمينه و هدف: پرونده پزشكي حاوي مطالب مهم و اساسي درباره مراقبت از بيمار در يك مركز بهداشتي و درماني است و شامل اطلاعات كافي براي شناسايي بيمار، تشخيص يا دليل انجام مراقبت بهداشتي، توجيه درمان و ثبت صحيح نتايج مي‌باشد. مواد و روش كار : مطالعه حاضر از نوع نيمه تجربي بود، كه با تكميل 9 چك ليست 3 گزينه ي به بررسي كمي 9 برگ اصلي پرونده پزشكي بيماران ترخيص شده از بيمارستانهاي دانشگاهي شهرستان بجنورد در سال 88 در دو نوبت قبل از آموزش و 5 ماه بعد از آموزش پرداخت. آموزش بصورت برگزاري دو دوره آموزشي با عنوان اصول صحيح مستند سازي جهت پزشكان و گروه مستند ساز (گروه پرستاري و پيرا پزشكي) انجام گرفت و 355پرونده با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه بندي شده و با توجه به تعداد بيمار بستري از هريك از بيمارستانهاي مورد نظر انتخاب گرديد. داده‌ها با كمك نرم افزار SPSS 15 و با استفاده از آزمونهاي تي زوجي ، آناليز واريانس يك طرفه ، مك نمار و آزمون تعقيبي توكي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ميانگين وضعيت پرونده‌هاي پزشكي قبل و بعد از آموزش در 9برگ اصلي پرونده پزشكي، افزايش داشته و اختلاف معني داري ملاحظه شد (001/0P < )، بجز برگ آزمايش كه ميانگين قبل و بعد اختلاف معني داري را نشان نداد. ميزان تكميل بودن پرونده قبل از آموزش 75% و بعد از آموزش 79% محاسبه گرديد. در ارزيابي 9 برگ مورد بررسي بيشترين درصد تكميل پرونده قبل از آموزش (45/90%) و بعد از آموزش (55/93%) مربوط به برگ گزارش دستورات پزشك بود. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه آموزش تاثير مثبتي بر ميزان تكميل بودن پرونده پزشكي دارد و كليه مراكز نياز به آموزش در زمينه بالا بردن كيفيت مستند سازي پرونده‌هاي پزشكي بصورت منظم و مستمر دارند.