نشانه شناسي شعر الفباي درد سروده قيصر امين پور

نشانه‌شناسي به‌منزله شيوه‌اي بين ‌رشته‌اي در تحليل متون مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين رويكرد كه از زبان‌شناسي، جامعه‌شناسي، روان‌شناسي، نقد ادبي و... بهره‌ گرفته ‌است، روشي كارآمد براي تجزيه و تحليل است. تحليل نشانه‌شناسانه آثار ادب فارسي مي‌تواند زمينه‌ساز خوانشي تازه از آنها و موجب فهم بهتر اين متون شود. در اين مقاله ضمن معرّفي نشانه‌شناسيِ ادبي، شعر «الفباي درد» سروده قيصر امين‌پور، براساس اين رويكرد تجزيه و تحليل مي‌شود و رمزگانهاي مربوط به خالق اثر، زيبايي‌شناسيِ كلام، روابط بينامتني، زمان و مكان، فرم، نحو و رمزگانهاي رواييِ اين اثر نمايانده مي‌شود.