ميزان تاثير رهبانيت مسيحي بر زهد اسلامي

Impact of Christian Monasticism over Islamic Asceticism

زهد در لغت به معناي بي اعتنايي و چشم پوشي است و در تعريف حضرت علي (ع) كوتاهي آرزو و سپاسگزاري هنگام نعمت و پارسايي نسبت به معصيت‌هاست. رهبانيت نيز واژه اي است عربي و اغلب لغت نويسان عرب اين واژه را معادل «رهب» به معناي خوف و ترس دانسته‌اند. رهبانيت مسيحي زماني به وجود آمد كه پيروان حضرت مسيح علاقمند به داشتن يك زندگي كامل روحاني مجزاي از جامعه‌ي مادي شدند. زهد اسلامي و رهبانيت مسيحي با هم تفاوت دارند چرا كه در اسلام بين اين جهان و آن جهان و كارهاي آن تفاوتي وجود ندارد و آن‌ها نسبت به يكديگر رابطه اي جداگانه ندارند. در حالي كه رهبانيت مسيحي جدايي از اين جهان را توصيه مي‌كند و خواهان پشت كردن به اين دنياست. در اثر نفوذ مسيحيان در دوران بني اميه و بني عباس و حضور آنان در امور حكومتي و وجود فرقه‌هاي بسيار راهبان مسيحي مسيحيت رواج يافت و بر مسلمان تاثير گذاشت. اين تاثيرگذاري به گونه اي بود كه زاهدان چون راهبان از خوردن غذاهاي حيواني خودداري مي‌كردند، پشمينه مي‌پوشيدند، در صومعه و خانقاه‌ها به سر مي‌بردند و به عمل اختصا دست مي‌زدند تا پايبند زن و فرزند نباشند. بنابراين مي‌توان گفت حضور گسترده مسيحيان در بين مسلمانان و رواج تعاليم آنان بر تعاليم اسلامي و همچنين زهد زاهدان مسلمان اثر گذاشته است.