دو نقطه عطف در تحولات روش هاي تفسيري

تفسير قرآن كريم در دو دوره بر اثر ورود علوم بشري به دنياي اسلام برجستگي خاصي پيدا كرد كه در اين مقاله به بررسي ويژگي هاي تفسيري و مقايسه آنها پرداخته مي شد: يكي قرن چهارم و پنجم با ترجمه كتب يوناني و ايراني به زبان عربي در دوره خلافت عباسي و ديگر قرن چهاردهم و پانزدهم بر اثر رنسانس و نوزايي علمي و ورود علوم غربي به دنياي اسلام. سعي بر اين است، موضوعاتي چون گرايش هاي تفسيري، روش هاي تفسيري، ابزار مورد استفاده مفسران و نيز نيازها و عوامل روي آوري آنان به اين روش ها و گرايش ها در هر دوره تبيين شود و تفاوت‌هاي بررسي و تحليل گردد.