گزارش موارد بيماران كاوازاكي بستري‌شده در بخش تخصصي كودكان بيمارستان بعثت و تامين اجتماعي سنندج (84-1380)

Reports of children with Kawasaki disease hospitalized in pediatric units in Besat and Taminejtemaee Hospitals in Sanandaj (2001-2005)

زمينه: بيماري كاوازاكي يك واسكوليت سيستميك تب‌دار است كه معمولاً كودكان زير 5 سال را درگير مي‌كند و علت آن ناشناخته است. اين بيماري تست تشخيصي آزمايشگاهي قطعي ندارد و تشخيص بر اساس يافته‌هاي باليني صورت مي‌گيرد و عمده‌ترين عوارض آن، بيماري‌هاي قلبي‌عروقي است. اين مطالعه به بررسي مشخصات بيماران كاوازاكي بستري‌شده در بخش تخصصي كودكان بيمارستان بعثت و تامين اجتماعي سنندج مي‌پردازد. روش‌ها: در اين گزارش تعداد 20 بيمار مبتلا به كاوازاكي بستري‌شده در طي سال‌هاي 84-1380 در بخش كودكان بيمارستان بعثت و تامين اجتماعي سنندج به‌صورت گذشته‌نگر مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات لازم از پرونده‌ها استخراج شد و سپس داده‌ها توصيف شدند. يافته‌ها: 12 نفر (60%) از بيماران پسر و 10 نفر (50%) در گروه سني 5-2 سال بودند. در 14 نفر (70%) از بيماران معيارهاي كاوازاكي تيپيك مشاهده گرديد. شايع‌ترين علامت باليني بيماران، تغييرات مخاطي بود (85%). در 17 نفر (85%) از بيماران CRP مثبت مشاهده گرديد و 4 نفر (20%) مشكلات دريچه قلب داشتند، ولي آنوريسم كرونر و آيورت مشاهده نشد. در 6 مورد (30%)، بيماري در فصل تابستان بروز كرد. 2 نفر (10%) از بيماران، هموگلوبين زير 10 ميلي‌گرم در دسي‌ليتر داشتند و در 8 بيمار (40%) تعداد گلبول سفيد خون زير 10000 بود. تعداد 15 نفر (75%) از بيماران درمان ايمونوگلوبين و آسپرين دريافت كرده بودند. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج اين گزارش به‌نظر مي‌رسد شيوع كاوازاكي آتيپيك در اين دو بيمارستان بالاتر از ساير مناطق باشد. با توجه به اينكه هيچ آزمايش آزمايشگاهي براي تشخيص قطعي وجود ندارد و تشخيص اين بيماري باليني است، لازم است در موارد مشكوك، معاينات باليني كامل و دقيق انجام شود تا با تشخيص بيماري در مراحل ابتدايي و درمان مناسب بتوان از بروز عوارض جلوگيري كرد.