مقايسه اثر تحريك نوك پستان و انفوزيون اكسي‌توسين بر طول مدت مراحل زايمان

A comparison of the effect of nipple stimulation and oxytocin infusion on the duration of phases of labor

زمينه: در حال حاضر از انفوزيون اكسي‌توسين به‌طور موثر براي تحريك و تسريع زايمان و پيشگيري از زايمان طولاني استفاده مي‌شود. تحريك نوك پستان يك روش غيرتهاجمي و ارزان بوده كه به‌طور موثر براي انجام آزمايش استرس ناشي از انقباض به‌كار مي‌رود، اما مطالعات محدودي در ارتباط با كارايي و ايمني آن براي تحريك و تسريع زايمان گزارش شده است. پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثر دو روش بر طول مدت مراحل زايمان انجام شد. روش‌ها : اين مطالعه به‌صورت كارآزمايي باليني تصادفي طي سال‌هاي 1385 و 1386 در زايشگاه بيمارستان عسلي شهر خرم‌آباد بر روي 132 زن باردار انجام شد. زنان با تشخيص انقباضات ناكافي در بخش فعال مرحله اول زايمان به‌صورت تصادفي در دو گروه تحريك نوك پستان و انفوزيون اكسي‌توسين قرار گرفتند. در گروه تحريك نوك پستان، تحريك به‌صورت يك‌طرفه، متناوب پس از ماليدن ژل لوبريكانت، به‌مدت يك‌ساعت انجام مي‌شد. در گروه انفوزيون اكسي‌توسين انفوزيون به‌ميزان 25/0 ميلي واحد در دقيقه شروع مي‌شد. براي گردآوري‌داده‌ها از فرم‌هاي مصاحبه، مشاهده و معاينه استفاده‌شد. تجزيه و تحليل‌داده‌ها با آزمون‌هاي آماري كاي اسكوير ، آزمون اندازه‌گيري تكرار مكرر و تي‌مستقل صورت گرفت. يافته‌ها: ميانگين طول بخش فعال مرحله اول زايمان در گروه تحريك نوك‌پستان 90/104±48/203 دقيقه و در گروه‌انفوزيون اكسي‌توسين 01/79±75/191 دقيقه بدون اختلاف آماري معنادار بود (470/0=p )؛ همچنين دو گروه از نظر ميانگين طول مرحله دوم و سوم زايمان تفاوت آماري معناداري نداشتند (092/0=p ، 872/0=p ). نتيجه‌گيري : اين مطالعه نشان داد كه تحريك نوك پستان را مي‌توان به‌عنوان يك روش موثر و ايمن براي تسريع زايمان به‌كار برد، اما براي اثبات كارايي و ايمني آن مطالعات بيشتري پيشنهاد مي‌شود.