مقايسه امپرازول خوراكي و راني‌تيدين در كاهش اسيديتي معده در بيماران بستري در ICU

The effect of Omeprazol and Ranitidine on gastric acidity in ICU patients

زمينه: از بين بيماران بستري‌شده در بخش مراقبت‌هاي ويژه، گروهي كه تحت ونتيلاتور مكانيكي هستند و يا سابقه اختلال انعقادي دارند بيشتر مستعد ايجاد استرس اولسر و خونريزي گوارشي هستند. روش رايج پيشگيري از استرس اولسر در ICU، تزريق H2 بلوكرها است. هدف از اين بررسي، مقايسه تاثير نوع خوراكي امپرازول با راني‌تيدين تزريقي، از طريق بررسي ميزان اسيد معده است. روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، 40 بيمار تحت ونتيلاتور در دو گروه 20 نفري با شرايط يكسان، تحت پروفيلاكسي با آمپول راني‌تيدين 50 ميلي‌گرم، دو بار در روز و 40 ميلي‌گرم كپسول امپرازول، يك‌بار در روز قرار گرفتند. قبل از مصرف دارو، PH معده اندازه‌گيري شد. بعد از مصرف دارو نيز PHمعده به‌وسيله دستگاه Chorning به فواصل 8 ساعت در روز و به‌مدت 3 روز متوالي اندازه‌گيري شد. مقادير به‌دست آمده با نرم افزار SPSS و با آزمون تي تحليل گرديد. يافته‌ها: افزايش PH معده، بعد از دريافت دارو در هر دو گروه، نسبت به قبل از دارو از نظر آماري معنادار بود. مقايسه تاثير دو دارو مويد تاثير بيشتر امپرازول نسبت به راني‌تيدين بود اين اختلاف از نظر آماري معنادار بود (001/0P < ). نتيجه‌گيري : مصرف خوراكي امپرازول، نسبت به راني‌تيدين در كاهش اسيديتي معده موثرتر و در نتيجه، احتمال اثر پروفيلاكتيك بيشتري در استرس اولسر دارد. اين فرم از دارو، قابل مصرف و جايگزيني مناسب برايH2 بلوكرها است.