بررسي مقايسه اي تزريق درون صفاقي اكستازي، كريستال، شيشه و هرويين بر يادگيري اجتنابي منفعل در موش صحرايي نر

چكيده در چند سال اخير مصرف مواد محرك روان گردان در ايران رشد چشمگيري را نشان مي دهد. از مواد مخدري كه توسط جوانان ايراني مورد استفاده قرار مي گيرد مي توان به اكستازي، كريستال، شـيشه و هرويين اشاره نمود. مشخص شده كه اين تركيبات سبب تخريب پايانه هاي عصبي دوپامينرژيك و سروتونرژيك در مغز شده و با تهي كردن مغز از اين انتقال دهنده هاي عصبي، سبب اختلال در برخي فعاليت هاي حافظه و يادگيري مي گردد. هدف پژوهش حاضر، بررسي مقايسه اي تزريق درون صفاقي اكستازي، كريستال، شيشه و هرويين بر حافظه و يادگيري اجتنابي غيرفعال در موش صحرايي رت است تا مشخص شود كدام يك از اين تركيبات بيشترين اثر تخريبي را روي حافظه دارد. در اين تحقيق از 105 سر موش صحرايي نر استفاده شد. تست حافظه ي اجتنابي غيرفعال در جانوران در دستگاه شاتل باكس1 صورت گرفت. براي تحليل داده هاي پژوهش از تحليل واريانس يك متغيره (ANOVA) استفاده شد و در مواردي كه اختلاف معني دار وجود داشت از آزمون توكي2 براي روشن شدن اختلاف بين گروه ها استفاده گرديد. نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه تزريق درون صفاقي هر چهار ماده ذكر شده (با سه دوز 15، 10، 5 ميلي گرم|گيلوگرم) به طور معني داري زمان تاخير در ورود به اتاق تاريك را كاهش مي دهد. بنابراين هر چهار ماده مخدر ذكر شده به طور معني داري سبب تخريب حافظه و يادگيري مي شوند و از بين اين مواد، كريستال در هر سه دوز بيشترين اثر تخريبي را روي حافظه دارد.