نظريه ظاهر (مطالعه در حقوق خارجي و ايران)

Theory of Appearance Study in abroad and internal Law

ظاهر يا نشانه يا اوضاع و احوال در حقوق ايران و حقوق خارجي داراي دو نقش و اثر است. يكي اثباتي (طريقيت داشتن) و ديگري ثبوتي (ايجادي ـ موضوعيت داشتن) كه در گذشته، كاركرد اثباتي آن بيش‌تر مورد توجه قرار مي‌گرفته است. هر‌چند در مورد ظاهر، نظريه پردازي چنداني نشده، لكن مي‌‌توان اين مهم را از روي كاربردهاي ظاهر محقق ساخت و سپس وضعيت آن را با رويكرد حقوق خارجي به ظاهر مقايسه كرد تا در نتيجه، دريافت كه آيا ظاهر در برداشت حقوق خارجي و نظريه ظاهر ويژگي جديدي دارد؟ و نيز آيا اين نظريه واجد نوآوري است يا خير؟ مقايسه ظاهر در حقوق ايران با نظريه خارجي ظاهر مبين آن است كه بين آن ها تطابق و تشابه كاربردي و كاركردي وجود دارد. به عبارت ديگر، نظريه خارجي ظاهر در مقايسه با رويكرد حقوق ايران به ظاهر حاوي امتياز و نوآوري چنداني نيست

Appearance or sign or circumstances in Iranian and national Law has two roles and effects. First positive (thinking the way) and the other is creative in the past itʹs positive role has been attended but now extra national Law (Romanistic, German and Anglo-American Law) has paid attention to apparent and give it creative role. Most of these attentions are in stopple rule, apparent theory and apparent agency. In national Law of Iran Although hasn’t commented about apparent but can ascertain this importance from application of apparent then compare this situation with the role of extra national Law (foreign) until apparent in with drawl from extra national Law (foreign) and apparent theory having new specification or does this doctrine possess of innovation. Comparing of national doctrine of apparent with extra national (foreign) apparent theory between them. In other words extra national approach of Iranian Law hasnʹt so much advantage and innovation.