وضعيت استقرار واحدهاي مسكوني در شهر اصفهان: بررسي اثرات حد اكثرسازي مطلوبيت خانوار و عوامل انحراف بازار مسكن

How is Housing Located in Esfahan City: Investigation of Households Utilities Maximization effects and Housing Market Distortion Factors

يكي از مهم‌ترين عواملي كه بافت شهرها را تحت تاثير خود قرار مي‌دهد، نحوه‌ي استقرار واحدهاي مسكوني است كه متاثر از انتخاب خانوار مي‌باشد. بنا بر اين بافت مسكوني مناطق شهري به لحاظ مكان استقرار، نمايي از الگوي انتخاب خانوار خواهد بود. الگويي كه از يك سو تحت تاثير معيارهاي مطلوبيت خانوار و از سوي ديگر تحت تاثير قيود محدودكننده‌ي انتخاب خانوار، شكل گرفته است. اين مقاله تلاش مي‌كند با بررسي بافت سكونت‌گاهي شهر اصفهان، بر اساس نتايج به دست آمده در سرشماري نفوس و مسكن سال 1385، نظريه‌ي مكان‌يابي خانوار را مورد آزمون قرار دهد. به‌عبارت روشن‌تر فرضيه‌ي اين پژوهش، عدم انطباق نتايج اين نظريه در ترسيم بافت سكونت‌گاهي شهر اصفهان و نحوه‌ي فعلي استقرار واحدهاي مسكوني در آن مي‌باشد كه آن را ناشي از وجود انحراف در بازار مسكن (يعني، عدم توان بازار در هدايت تخصيص زمين از توليد مسكن به سمت توليد كالاهاي قابل تجارت با هدف حد اقل‌سازي هزينه‌ي دسترسي) شهر اصفهان مي‌داند.