بررسي ميزان استرس دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد (ايران) و عوامل مرتبط با آن، در سال تحصيلي 88-87

چكيده: دانشجويان رشته دندانپزشكي علاوه بر استرس‏هاي محيط آموزشي در معرض استرس‏هاي محيط باليني نيز قرار مي‏گيرند. در صورتي كه استرس‏هاي رواني طولاني مدت شود و يا بدون درمان باقي بماند، منجر به سمپتوم‏هاي رواني و سمپتوم‏هاي جسمي مي‏گردد. با اين حال تحقيقات اندكي براي سنجش ميزان استرس در دانشجويان دندانپزشكي ايران صورت گرفته است. هدف از اين تحقيق بررسي ميزان استرس در دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد به تفكيك سال تحصيلي و جنسيت و نيز مشخص‏سازي عوامل مرتبط با آن بود. اين مطالعه توصيفي-تحليلي در بين دانشجويان مقطع باليني دانشكده دندانپزشكي مشهد، در سال تحصيلي 88-87 صورت گرفت. در اين تحقيق از دو پرسشنامه به طور همزمان استفاده شد. پرسشنامه اول DASS 21 و پرسشنامه دوم خود ساخته محققين براي بررسي عوامل توليد استرس بود. 173 نفر از دانشجويان به پرسشنامه‏ها پاسخ دادند. اطلاعات به دست آمده از پرسشنامه‏ها با نرم افزار SPSS و آزمون‏هاي ANOVA، Duncan و t-test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‏هاي اين تحقيق نشان داد كه 52% از دانشجويان داراي استرس غيرطبيعي بودند. ميزان استرس در دانشجويان سال چهارم به طور معني‏داري بيشتر از سايرين بود. همچنين ميزان استرس در دو جنس تفاوت معني‏داري نداشت. عوامل استرس‏زاي دانشگاهي به طور معني‏داري بيش از عوامل غيردانشگاهي در سطوح استرس اين دانشجويان نقش داشتند. با توجه به نتايج اين تحقيق و بالا بودن ميزان استرس در دانشجويان دندانپزشكي، توجه بيشتر مسولين به اين مقوله ضروري به نظر مي‏رسد. همچنين توجه ويژه‏تري به دانشجويان سال چهارم كه به تازگي وارد كلينيك شده‏اند مورد نياز است.