«استعلا» در معاني حروف جرّ عربي و حروف اضافه فارسي

“Transcendence” in the Meaning of Arabic Annexes and Persian Prepositions

پژوهش‌هاي تطبيقيِ زبان‌ها اين امكان را فراروي محققان قرار مي‌دهد تا به ميزان اثرپذيري زبان‌ها از يكديگر پي‌ببرند و در مواردي رفع مشكلات دستوري و معنايي يك زبان را به كمك اساليب زبان يا زبان‌هاي ديگر امكان‌پذير مي‌سازد. پژوهش حاضر با تكيه‌بر دستور زبان عربي و فارسي و مطالعات دستورپژوهان و فرهنگ‌نويسان اين دو زبان، و نيز براساس روش تحليلي- تقابلي به بررسي مفهوم «استعلا» بهعنوان يكي از مهم‌ترين معاني حروف جر عربي و حروف اضافه فارسي پرداخته است، و ويژگي‌هاي آن دسته از حروف جر و اضافه را كه نمايانگر اين مفهوم‌اند تبيين كرده است. از مهم‌ترين دستاوردهاي اين جستار بيان وجوه افتراق، اشتراك و اثرپذيري دو زبان عربي و فارسي در حوزه حروف جر و حروف اضافه است.

One of the benefits of comparative studies in the area of language is how the languages affect one another and how such a process can be a source of finding solutions for problems of language A through using the conventional procedures of language B. This article, based on the works done on Arabic and Persian grammar, follows an analytic method to examine the concept of “Transcendence” as one of the significant meanings of Arabic annexes and Persian prepositions, and determines the characteristics of those annexes and prepositions which manifest the concept of transcendence. The article, while being concerned with the interrelation of Arabic and Persian, focuses on some similarities and differences of the two languages concerning annexes and prepositions