روند خط فقر و شاخص‌هاي فقر در ايران طي سال‌هاي 85-1375

Poverty Line and Poverty Indices Trend in Iran Based on 2300 Calorie Approach for the period of 1996-2006

در اين مقاله با معرفي متداول‌ترين روش‌هاي محاسبه خط فقر(نظير روش هزينه نيازهاي اساسي، انرژي غذايي دريافتي و ارزيابي‌هاي ذهني) و شاخص‌هاي فقر(نظير نرخ فقر، شاخص شكاف فقر و شاخص سن) با توجه به راهنماها و توصيه‌هاي بين‌المللي، خط فقر و شاخص‌هاي فقر در ايران طي سال‌هاي 1375 تا 1385 با توجه به روش 2300 كالري در روز براي مناطق شهري و روستايي محاسبه شده است. سپس با محاسبه فاصله اطمينان آماري شاخص درصد افراد زير خط فقر(از روش بوت استرپ)، اعتبار آماري شاخص مذكور سنجيده شده است. به منظور برآورد خط فقر و شاخص‌هاي فقر طي سال‌هاي 85-1375 از داده‌هاي خام طرح هزينه و درآمد خانوار براي دوره مورد نظر استفاده شد. نتايج حاصل نشان مي‌دهند كه درصد افراد فقير طي دوره مورد بررسي كاهش يافته و در مناطق شهري از 1/14درصد در سال 75 به 6/12 درصد در سال 85 و در مناطق روستايي از 4/22 درصد در سال 75 به 4/11 درصد در سال 85 رسيده است.