محيط زيست در نظم حقوقي كنوني

محيط زيست كره زمين كه يك كل واحد را تشكيل مي‌دهد جز لاينفك حيات انسان محسوب مي‌شود و بقا و سلامت آن لازمه بقا و سلامت انسان است و بايد گفت كه حفاظت از محيط زيست مساوي با حفاظت از بشريت مي‌باشد كه وظيفه اصلي هر دولتي را به خود اختصاص مي‌دهد. دولت‌ها براي انجام اين وظيفه و تنظيم روابط انسان با محيط زيست نيازمند يك سلسله مقررات و قواعد الزام‌آور هستند. از اين رو در هر كشوري براي حمايت از محيط زيست و جلوگيري از تخريب و آلودگي آن قواعد و مقرراتي وضع مي‌شود كه از مجموعه آن مقررات به «حقوق محيط زيست»‌ تعبير مي‌شود. اين رشته جديد از علم حقوق بر حسب دامنه شمول مقررات آن، به حقوق محيط زيست داخلي، حقوق محيط زيست بين‌المللي و حقوق بين‌الملل محيط زيست قابل تقسيم است. با توجه به اينكه محيط زيست قسمت عمده حاكميت ملي هر كشوري را تشكيل مي‌دهد، مقررات آن جنبه‌آمره داشته و هيچ كس حتي دولت‌ها حق عدول از آن قواعد و مقررات را ندارند.