بررسي اثر سن از شير گيري بر عملكرد پروار بره هاي نر نژاد فراهاني

در اين تحقيق تاثير سنين مختلف از شيرگيري بر عملكرد پروار بره هاي نر نژاد فراهاني مطالعه شد. بدين منظور تعداد 16 راس بره نر در سنين 45، 60، 75 و 90 روزگي به طور تصادفي انتخاب، از شيرگرفته شده و به مدت 90 روز پروار گرديدند. آزمايش در قالب طرح آزمايشي كاملا تصادفي با چهار سن از شيرگيري در چهار تكرار انجام شد. نتايج نشان داد كه با افزايش سن از شير گيري ميانگين وزن نهايي، خوراك مصرفي روزانه، لاشه گرم و لاشه سرد به طور معني داري افزايش يافت (05/0 P < ): ولي در ميانگين كل تغييرات وزن، وزن افت لاشه و درصد افت لاشه، تفاوتي حاصل نگرديد (05/0 P > ). از طرفي، بين ميانگين افزايش وزن روزانه در سنين 45 و60، همچنين 75 و90 روزگي تفاوتي ديده نشد (05/0 P > ). ميانگين ضريب تبديل غذايي سنين 45، 60 و 75 روزگي اختلاف نداشت، ولي به طور معني داري كمتر از سن از شيرگيري 90 روزگي بود (05/0 P < ). با توجه به عدم تفاوت معني دار كل تغييرات وزن، وزن افت لاشه و درصد افت لاشه در سنين مختلف از شيرگيري و نيز با توجه به يكسان بودن آماري ضريب تبديل غذايي در سنين 45، 60 و 75 روزگي و بهتر بودن اين فراسنجه نسبت به سن از شيرگيري 90 روزگي و ازطرفي با احتساب صرفه اقتــصادي ايجاد شده در اثر فروش شير مازاد ميش و كاهش تراكم دام در مرتع توصيه مي گردد كه بره هاي نر نژاد فراهاني در سن 60 روزگي از شيرگرفته شده و وارد مرحله پروارگردند.