بررسي وابستگي مراحل تكوين دانه هاي گرده و گرده افشاني آن ها توسط زنبورهاي عسل

بسياري از مطالعات انجام شده، حاكي از نقش مثبت زنبورهاي عسل در گرده افشاني، لقاح و افزايش محصولات باغي، زراعي و زينتي است. بررسي وضعيت نموي گرده ها نيز مي تواند نتايج حاصل را رد، تاييد و يا توجيه نمايد. در اين پژوهش، با كندوگذاري دركوهپايه هاي استان تهران، برداشت عسل از ماه هاي خرداد تا شهريور و انجام روش هاي مقايسه اي گرده شناختي بين گياهان منطقه و گرده هاي موجود در عسل، بعد از تخليص گرده هاي گياهان با روش Acetolysis توانستيم ابتدا گياهان توليد كننده گرده هاي عسل را شناسايي كنيم. سپس با رقيق كردن عسل و شمارش گرده هاي عسل، به روش Sawyer و به كارگيري رنگ آميزي-هاي مختلف، هسته يا هسته ها و آميلوپلاست را در گرده هاي عسل شناسايي و مراحل نموي آن ها را بررسي نماييم. سنجش پروتيين به روش Bradfordانجام شد. به كارگيري تكرار آزمايش ها و انجام تست T در هر مورد اين نتايج را به دنبال داشت: به طور ميانگين80 درصد گرده ها در مرحله تك هسته اي بودند. حجيم بودن هسته ها و موقعيت مركزي آن ها در دانه هاي گرده نشانگر وضعيت قبل از تقسيم بود. حالت دو هسته اي گرده ها 20 درصد موارد را تشكيل مي داد و معلوم مي كرد كه اين گرده ها در اواخر مرحله بلوغ به سرمي برند. به طور ميانگين، 93 درصد گرده هاي موجود در عسل، فاقد نشاسته بودند و 3 درصد نشاسته كمي داشتند. همچنين 55/86 درصد گرده ها بسيار كوچك بودند. در مجموع، بيشتر بودن حالت تك هسته اي درگرده ها، نداشتن يا كمبود نشاسته در دانه هاي گرده و بسيار كوچك بودن آن ها حاكي از اين است كه گرده ها يا در مراحل اوليه نموي به سر مي برند و تا بلوغ كامل فاصله دارند يا براي خود لقاحي با مشكل مواجه اند. بنابراين، گرده افشاني با زنبور عسل، فرصت بيشتري براي لقاح فراهم مي كند و اين امكان را فراهم مي سازد تا بقيه مراحل تكوين گرده، روي كلاله سپري شود. همچنين با دگرلقاحي، ممانعت خود ناسازگاري گرده اي در لقاح از بين مي-رود. اين امر سبب مي شود تا گياهان حاصل نيز تكامل يافته تر شوند.