شيوع گواتر 9 سال پس از مصرف نمك يددار در دانش‌آموزان ابتدايي كرمانشاه(‌سال 1379 )

Goiter prevalence in Kermanshahian primary school children, 9 years after Iodine salt consumption (2001)

سابقه و هدف :‌ شايع ترين اختلال آندوكرين در دنيا IDD با حدود 5/1 ميليارد نفر و نيز شايع ترين تظاهر IDD گواتر آندميك ، با 650 ميليون نفر است . طي دهه اخير مطالعات بسياري نيز در ايران شيوع بالاي گواتر آندميك و كمبود يد را نشان داده‌است. استراتژي مبارزه با اين عارضه ،تهيه و توزيع نمك يددار با افزودن PPM 40 يد به نمك طعام تعيين گرديد. هدف اصلي از اين بررسي تعيين ميزان اثربخشي يد در جلوگيري و كنترل گواتر 9 سال پس از مصرف نمك يددار است . مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت نيمه تجربي در فروردين و ارديبهشت 1379 انجام گرفت . 637 نفر دانش آموزدختر و پسر به روش نمونه گيري ‌خوشه اي از بين دبستا‌ن‌هاي مناطق سه‌گانه آموزش و پرورش شهر كرمانشاه با اطمينان 95% و دقت 3 % و با توجه به شيوع قبلي 5/18% ،‌ به صورت تصادفي و طبقه بندي‌شده از كلاس هاي اول تا پنجم انتخاب شدند .متغيرهاي اصلي اندازه گيري باليني بررسي شدند و درجه‌گواتر بر حسب طبقه‌بندي WHO و اندازه‌گيري پاراكلينيك مقدار يد دفعي ادرار برحسب گرم كرآتينين بود . يافته‌ها : از مجموع 637 نفر دانش آموز مورد مطالعه 94 نفر (‌7/14% ) مبتلا به گواتر بودند. 50 نفر (38/15%) پسر و 44 نفر (‌10/14%) دختر بودند. شايع ترين سن ابتلا در دختران 9 سالگي و در پسران 8 سالگي بود. شايع ترين درجه گواتر در هر دو جنس Ia بود . توزيع جنسي و سني ابتلا و فراواني درجه گواتر در دو جنس اختلاف معناداري نداشت . از نظر مقايسه شيوع گواتر با سال 1370 ،‌ افزايش خفيف ( 5/2 % ) غيرمعنا دار داشت. ميزان يد دفعي ادرار نسبت به سال 1370 افزايش معنا داري داشت (001/0P < )، ميزان يد دفعي ادرار در دانش آموزان مبتلا نسبت به دانش آموزان سالم از كاهشي معنادار برخوردار بود(0003/0P < ). بحث :‌ نتايج اين مطالعه مويد افزايش يد ادرار 9 سال پس از مصرف نمك يددار است ، در حالي كه ميزان شيوع گواتر نسبت به قبل كاهش چشمگيري نشان نمي ‌دهد كه به نظر مي رسد بايستي ميزان توزيع يد دريافتي را افزايش داد .