شماره ركورد
515200
عنوان مقاله
مقايسه اثر رقتهاي مهاري دو دهانشويه تيمول (Orion®) و كلرهگزيدين بر رشد باكتريهاي استرپتوكوك موتانس و استرپتوكوك سانگوييس
عنوان فرعي
Comparison of inhibitory dilutions of a thymol-based mouthwash (Orion®) with chlorhexidine on Streptococcus mutans and Streptococcus sanguis
پديد آورندگان
ياقوتي ، محمد مهدي خراساني نويسنده Assistant Professor, Department of Endodontics, School of Dentistry, Rafsanjan University of Medical Sciences, Kerman, Iran. Yaghooti, Mohammadmahdi Khorasani , آثار، سپيده نويسنده Dental Student, School of Dentistry, Rafsanjan University of Medical Sciences, Kerman, Iran Assar, Sepideh , حسيني ، اميد رضا نويسنده Medical student, School of Medicine, Rafsanjan University of Medical Sciences, Kerman, Iran hosseini, Omid Reza , آثار ، شكر اله نويسنده Instructor, Department of Microbiology, School of Medicine, Rafsanjan University of Medical Sciences, Kerman, Iran. Assar, Shokrollah
اطلاعات موجودي
فصلنامه سال 1390 شماره 0
رتبه نشريه
علمي پژوهشي
تعداد صفحه
8
از صفحه
122
تا صفحه
129
كليدواژه
دهان شويه , استرپتوكوكوس موتانس , كلرهگزيدين , استرپتوكوكوس سانگوييس , تيمول
چكيده فارسي
چكيده
مقدمه: دهانشويه مناسب ميتواند سبب از بين رفتن و يا مهار رشد باكتريها شود. همچنين كاهش غلظت دهانشويهها از عوارض جانبي و احتمالي ميكاهد. در اين پژوهش، حداكثر رقت مهاري دو دهانشويه پركاربرد بررسي شد.
مواد و روشها: در اين پژوهش تجربي- آزمايشگاهي، از دو روش رقت در ژلوز و انتشار ديسك 69 پليت، جهت بررسي تاثير دو نوع دهانشويه حاوي تيمول و كلرهگزيدين بر باكتريهاي استرپتوكوكوس موتانس و استرپتوكوكوس سانگوييس استفاده شد. نتايج روش رقت در ژلوز به صورت رشد و عدم رشد و پخش ديسك به صورت ميانگين قطر هاله عدم رشد ثبت گرديد. دادهها توسط نرمافزار SPSS و با آزمون Kruskal-Wallis در سطح معنيداري برابر با 95/0 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: ميانگين قطر هاله عدم رشد، براي رقتهاي مختلف دو دهانشويه با افزايش رقت، كاهش يافت. در روش رقت در ژلوز، رقت كمتر از 80 درصد غلظت اوليه براي تيمول و كمتر از 70 درصد براي كلرهگزيدين، مانع رشد باكتريها نشد. در رقت 100 درصد دهانشويه تيمول(Orion)، قطر هاله عدم رشد براي باكتري استرپتوكوكوس موتانس برابر با
1/0 ± 15/10 ميليمتر، و براي استرپتوكوكوس سانگوييس برابر با 16/0 ± 27/9 ميليمتر بود. اختلاف ميانگين رتبهاي دهانشويهها در مورد هر دو باكتري مورد مطالعه از نظر آماري معنيدار بود (001/0 > p value).
نتيجهگيري: هر دو دهانشويه بر رشد باكتريهاي مورد مطالعه موثر بودند، اما اين تاثير بر باكتري استرپتوكوكوس سانگوييس بيشتر بود. دهانشويه كلرهگزيدين در صورت رقيق شدن، توانايي بيشتري در حذف باكتريهاي مورد مطالعه نسبت به دهانشويه حاوي تيمول نشان داد.
كليد واژهها: دهانشويه، كلرهگزيدين، تيمول، استرپتوكوكوس موتانس، استرپتوكوكوس سانگوييس
سال انتشار
1390
عنوان نشريه
مجله دانشكده دندانپزشكي اصفهان
عنوان نشريه
مجله دانشكده دندانپزشكي اصفهان
اطلاعات موجودي
فصلنامه با شماره پیاپی 0 سال 1390
كلمات كليدي
#تست#آزمون###امتحان
لينک به اين مدرک