اثربخشي درمان شناختي – رفتاري در تغيير بازنمايي‌هاي ادراكي از بيماري و ارتقا حالات عاطفي بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس

The effectiveness of cognitive- behavior therapy on illness representations of multiple-sclerosis and improving their emotional states

زمينه: بازنمايي‌هاي ادراكي از بيماري (مدل لونتال) با بازده و سازگاري با بيماري همبسته‌اند. پيشنهاد شده مداخلاتي كه با هدف ارتقا بازده بيماران صورت مي‌گيرند، تغيير اين ابعاد شناختي از بيماري را هدف‌ قرار دهند. بيماري مالتيپل اسكلروزيس، يك بيماري مزمن مشترك بين سيستم ايمني و عصبي است كه داراي پيامدهاي جسمي و روان‌شناختي مي‌باشد. هدف پژوهش حاضر، تعيين اثرمندي (درمان شناختي-رفتاري) بر تغيير بازنمايي‌هاي ادراكي اين گروه بيماران و ارتقا حالات عاطفي آنان بود. روش‌ها: در اين طرح مداخله‌اي، 35 بيمار متمايل به شركت در پژوهش از بين 52 بيمار انتخابي، به‌طور تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل اختصاص داده شدند. يك برنامه مداخله‌اي چندوجهي بر پايه رويكرد شناختي- رفتاري استفاده شد. گروه آزمايش، 10 جلسه هفتگي تحت مداخله قرار گرفتند. گروه كنترل در ليست انتظار قرار گرفته و در 5 جلسه ملاقات گروهي شركت كردند. پرسشنامه‌هاي روان‌شناختي IPQ-R و DASS-42 اجرا شد. آزمون‌هاي آماري لون و تي به‌كار بسته شد. يافته‌ها: در بازنمايي‌هاي ادراكي از بيماري در چهار بعد هويت، كنترل شخصي، درك روشن و پيامدهاي بيماري، تغييرات مثبت حاصل گرديد، به موازات آن در افسردگي، اضطراب، استرس و بازنمايي عاطفي از بيماري نيز ارتقا صورت گرفت. نتيجه‌گيري: درمان شناختي- رفتاري بر مبناي ساخت نظري موني و پادسكي بر تعديل بازنمايي‌هاي ادراكي از بيماري و ارتقا حالات عاطفي بيماران موثر است. نتيجه اين پژوهش به‌ميزان كم‌تري با نتايج مداخله گودمن در بيماران (لوپوس اريتماتوس) و به‌ميزان بيشتري با نتايج مداخله پتري در بيماران قلبي مشابه است.