بررسي توزيع فراواني ناقلين بيني استافيلوكوكوس اوريوس مقاوم به متي‌سيلين در بيماران همودياليزي شهر كرمانشاه

Study of nasal carriage Methicillin resistant Staphylococcus aureus in hemodialysis patients in Kermanshah

زمينه: ناقلين بيني استافيلوكوكوس اوريوس مقاوم متي‌سيلين (MRSA) به‌واسطه نقشي كه در گسترش عفونت‌هاي بيمارستاني و افزايش هزينه‌هاي درماني دارند همواره مدنظر بوده‌اند. اين ايزوله‌ها علاوه بر بتالاكتام‌ها، اغلب به ساير داروها نيز مقاوم‌اند. آگاهي از فراواني ناقلين و طيف حساسيت دارويي ايزوله‌ها در انتخاب روش‌هاي كنترل و درمان موثرتر مفيد خواهد بود. روش‌ها: از بخش قدامي بيني 160 بيمار همودياليزي بيمارستان امام رضا نمونه‌گيري شد. پس از تشخيص استافيلوكوكوس اوريوس، ميزان حساسيت آن‌ها نسبت به 11 آنتي‌بيوتيك مختلف به روش كيرباي‌باير و اگزاسيلين با استرپ تعيين شد. MIC ايزوله‌هاي MRSA به روش ميكرودايلوشن اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: 13/28 درصد بيماران، حامل استافيلوكوكوس اوريوس در بيني بودند و 31 درصد از اين ايزوله‌ها از نوع MRSA بود. بيشترين مقاومت نسبت به پني‌سيلين (96%) و كم‌ترين مقاومت به ونكومايسين (0%) تعيين شد. فراواني مقاومت به آزيترومايسين، سيپروفلوكساسين، كلوگزاسيلين، داكسي‌سايكلين، جنتاميسين و كوتريموكسازول، 29-20 درصد و نسبت به كلرامفينكل، كليندامايسين و ريفامپين كم‌تر از 10 درصد بود. 86 درصد از ايزوله‌هاي MRSA نيز MDR تشخيص داده شدند. MIC اگزاسيلين براي تمامي ايزوله‌هاي MRSA بيش از 64 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر بود. نتيجه‌گيري: الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي ايزوله‌هاي MRSA و MSSA كاملاً متفاوت از يكديگر است به‌طوري‌كه ايزوله‌هاي MSSA برخلاف MRSA نسبت به اكثر آنتي‌بيوتيك‌ها حساسند. پني‌سيلين، داروي كاملاً بي‌اثر و ونكومايسين، كماكان به‌عنوان موثرترين آنتي‌بيوتيك در ميان داروهاي مورد بررسي شناخته شد.