تاملي بر چالش‏هاي توليد دانش با تاكيد بر ارتباطات علمي بين سازماني و اهميت آن در ناجا

در عصركنوني، توليد دانش داراي ماهيتي ارتباطي است كه به عنوان مزيت رقابتي سازمان‏ها مطرح مي‏باشد. حجم تغيير شتابان اجتماعي، سازمان‏ها را با چالش‏هاي متعددي روبرو ساخته بنابراين شناخت چالش‏هاي پيش رو براي اصلاحات به موقع، متناسب و هماهنگ با اين تغييرها جهت انطباق با محيط آشوبناك و پيچيده امروز، شرط بقاي سازمان‏هاي تخصصي، تلقي مي‏گردد. هدف اصلي اين مقاله، شناسايي چالش‏هاي عمده توليد دانش در ايران با تاكيد بر ارتباطات علمي، خاصه ارتباطات علمي بين سازماني و اهميت آن در سازمان نيروي انتظامي است. اين مقاله از نوع مروري است و از روش اسنادي و كتابخانه‏اي با اتكا به رويكردهاي قياسي و استقرايي تحليلي و داده‏هاي ثانويه، استفاده نموده است. عمده‏ترين چالش‏هاي توليد دانش عبارت است از: كمبود ارتباطات و تعامل هاي علمي در سطوح مختلف، وجودموانع فرهنگي، ضعف فرهنگ اجتماع علمي، فقدان ارتباط لازم و بهينه ميان صف و ستاد، سلسله مراتبي و شاخه شاخه شدن دانش، و غيره. به نظر مي‏رسد اين چالش‏هاي توليد دانش درسطح كلان جامعه، به طور نسبي ناجا را در سطح ميانه، به عنوان يكي از سازمان‏هاي تخصصي و پيچيده در كشور متاثر مي‏سازد. بنابراين ضروري است اين سازمان با اتخاذ رويكرد عقلاني نسبت به چالش‏هاي مذكور پاسخ مناسب داده و خصوصاً نسبت به تقويت زير ساخت‏هاي ارتباطي و ارتباطات توسعه و بسط ارتباطات متقابل علمي درون سازماني و برون سازماني به ويژه تسهيل ارتباطات علمي ناجا با سازمان ها و مراكز دانشگاهي و علمي نسبت به توليد و توسعه دانش انتظامي و به كارگيري آن براي تعالي سازماني، بهبود مستمرعملكرد و كيفيت خدمت پليس، حفظ و پويايي نظم اجتماعي عادلانه جامعه كوشش نمايد.