كشف و شهود عرفاني

Theosophical intuition

شناخت از راه كشف و شهود يكي از راه‌هاي معرفت و شناخت خداوند است كه در اين مقاله پس از تعريف كشف و شهود و بيان تفاوت بين كشف و كرامت و بيان كشف رحماني و شيطاني، به ضرورت نياز به ميزان صدق در كشف و شهود پرداخته شده كه از نظر عرفا عبارتند از: عقل، كتاب و سنّت. سپس به بررسي ميزان اعتبار كشف و شهود در آيات پرداخته شده كه عبارت است از: آيه لقا ‌الله، آيه عبادالله المخلصين، آيه شهود، آيه رويت ملكوت آسمان و زمين، آيه يجعل لكم فرقانا، آيه جهاد با نفس و آيه ميثاق. هم‌چنين به بررسي ميزان اعتبار كشف و شهود عرفاني از ديد گاه روايات پرداخته شده كه عبارت است از: روايت اخلاص، خطبه 87 ، 222 و خطبه چهارم نهج‌البلاغه، حديث عنوان بصري، حديث نگرش مومن به نور الهي، حديث معراج پيامبر(ص)، حديث قرب نوافل، حديث مشاهده حق با حقايق ايمان، روايت تحف‌العقول، دعاي عرفه و مناجات شعبانيه و در پايان به بيان نتايج خواهيم پرداخت.

One of the special ways of godʹs cognition is intuition. In this article after offering the definition of this notion and explaining the difference between intuition and munificence, and also divine and devils intuition, we will imply the necessity of existence a criteria for truth and believe to these intuitions. Theosophies maintain that these criteria are reason, scripture, i.e. Quran, and tradition (sonnat). Then we try to evaluate the reliability of intuition in Quranic verses as: god visage (leghaollah), god sincere servants (ebadollah-al mokhlesin), verse of intuition, verse of seeing sky and earth heavens, and etc. Moreover, we evaluated intuition from narratives (Revayat) and orisons (adiiyeh) viewpoint, i.e. narratives of Nahj al-Balagha, Mafatih al-Jinan and so on