بازتاب باورهاي اساطيري رستني‌ها در شاهنامه فردوسي

شاهنامه آيينه‌اي تمام‌نما از هويت و باورهاي كهن ايرانيان در گذشته‌هاي دور تا پايان دوره ساسانيان است. بسياري از باورهاي كهن ايراني در هر سه بخش اين شاهنامه به‌ويژه در دوره اساطيري و حماسي تجلي يافته است. رستني‌ها، پديده‌هايي هستند كه در اسطوره‌ها و باورهاي توتمي و آنيميسمي‌ـ كه شكل‌هايي از دين‌هاي ابتدايي‌اند ـ نقش درخور تاملي دارند. بازتاب اين باورها را كه گاه با اساطير ديگر اقوام مشترك است در شاهنامه مي‌توان يافت. پرستش رستني‌ها و اعتقاد به تبار نباتي انسان كه در ميان اقوام مختلف ديده مي‌شود در شاهنامه نيز نمود دارد. همچنين بعضي از شخصيت‌هاي شاهنامه ايزدنبات‌هايي هستند كه شكل زايش و مردن آن‌ها مشابه نمونه اساطيري آن‌هاست. در حقيقت اين شخصيت‌ها صورت پيكرگرداني‌شده ايزدنبات‌هاي اساطيري هستند.