قدرت هژمون و دولت‌هاي انقلابي: مطالعه موردي امريكا و جمهوري اسلامي ايران

با وجود گستردگي بحث در مورد قدرت هژمون، ويژگي‌ها، اهداف و شيوه عملكرد آن در نظريه روابط بين‌الملل و تاكيد بر نقش آن در حفظ نظم متناسب با منافع خود، رابطه آن با دولت‌هاي انقلابي كه تلاش دارند اين نظم را به چالش بكشند، كمتر مطمح نظر بوده است. هدف اين مقاله ارايه شمايي از نوع رابطه هژمون و دولت‌هاي انقلابي و نيز سازوكارهاي اين رابطه مقابله‌جويانه از طريق مطالعه موردي ايالات متحده امريكا با جمهوري اسلامي ايران است. اين مقاله نشان مي‌دهد كه چگونه تصور هژمون از دولت انقلابي و عوامل داخلي در دولت هژمون در تعيين و/يا تغيير سياست‌هاي آن موثر بوده و چگونه ديپلماسي فشار و تحريم، مهم‌ترين سازوكار مورد استفاده هژمون است.