آلودگي توبول‌هاي عاجي دندان‌هاي با اپكس باز درمان شده با پلاگ MTA: بررسي ميكروسكوپ الكتروني

SEM evaluation of contamination of dentinal tubules in open apex teeth treated with MTA plug

چكيده مقدمه: معمولاً در حين گذاشتن پلاگ MTA (Mineral trioxide aggregate)، ديواره‌هاي كانال با MTA آلوده مي‌شود. در عين حال نياز به باز بودن توبول‌هاي عاجي، گاه جهت نفوذ سيلر داراي اهميت است. هدف از اين پژوهش مقايسه آلودگي توبول‌هاي عاجي با MTA در اپكسيفيكاسيون به دو روش يك جلسه‌اي و دو جلسه‌اي بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي- آزمايشگاهي، 38 دندان سالم تك كاناله انساني شامل 2 گروه 17تايي و يك گروه شاهد 4‌تايي به مدت 30 دقيقه در هيپوكلريت سديم قرار داده شد. تاج دندان‌ها از ناحيه CEJ و 2 ميلي‌متر انتهاي ريشه‌ها به منظور ايجاد دندان با اپكس باز قطع شد. آماده‌سازي كانال تا شماره 100 و شكل‌دهي كانال تا گيتس گليدن شماره 4 به روش استپ بك انجام شد. لايه اسمير توسط EDTA و هيپوكلريت سديم برداشته شد. سپس كانال‌ها خشك شد و در گروه‌هاي 1و 2 MTA به ضخامت 3 ميلي‌متر در انتهاي ريشه‌ها متراكم گرديد. در گروه اول(يك جلسه‌اي) نمونه‌ها پس از تميز كردن ديواره‌هاي كانال جهت SEM (Scanning electron microscope) آماده شدند. در گروه دوم (دو جلسه‌اي) نمونه‌ها 24 ساعت در انكوباتور در 37 درجه سانتي‌گراد و رطوبت 100 درصد قرار گرفتند. سپس كانال‌ها با هيپوكلريت سديم و اولتراسونيك شستشو داده شدند. گروه سوم (شاهد) بدون گذاشتن پلاگMTA و پس از حذف لايه اسمير جهت بررسي SEM آماده شد. نتايج بر اساس درجه‌بندي 4تايي و توسط سه نفر اندودنتيست به صورت كور خوانده شد. اطلاعات با آناليزهاي Mann-Whitney وKruskal-Wallis ارزيابي گرديد (05/0 = ?). يافته‌ها: بين گروه‌هاي مورد مطالعه از نظر آلودگي توبولي تفاوت معني‌دار وجود داشت (001/0p value < ). در گروه يك جلسه‌اي ميزان MTA موجود روي ديواره‌ها به طور معني‌داري بالاتر از گروه دو جلسه‌اي بود (001/0p value < ) و در گروه شاهد توبول‌هاي عاجي به طور كامل باز بود. نتيجه‌‌گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه، اپكسيفيكاسيون با پلاگ MTA به روش دو جلسه‌اي بر يك جلسه‌اي ارجح است. كليد واژه‌ها: ميكروسكوپ الكتروني، سمان MTA، درمان ريشه، آپكسيفيكاسيون