بررسي تاثير لايه نازك داروي حاوي عصاره سنجد بر رفلكس تهوع

Evaluation of the effect of Elaeagnus angustifolia drug film

چكيده مقدمه: رفلكس تهوع يكي از مشكلات بيماران است كه به طور معمول هنگام امور دندان‌پزشكي به خصوص هنگام تهيه راديوگرافي و نيز قالب‌گيري بروز مي‌كند. در اين پژوهش اثر لايه نازك دارويي عصاره سنجد بر حذف موقت رفلكس تهوع مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در اين پژوهش كارآزمايي باليني دوسوكور، تعداد 100 نمونه از بين بيماران مراجعه كننده به بخش راديولوژي دانشكده دندان‌پزشكي انتخاب گرديدند و به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. معاينه رفلكس تهوع بر روي بيماران انجام شد و در 50 نفر داروي شمارهA يا دارونما و در 50 نفر ديگر داروي شماره B حاوي عصاره سنجد در محل‌هايي كه از قبل رفلكس تهوع نشان داده شد به مدت 3 دقيقه قرار گرفت. سپس بيماران مجدداً از نظر حساسيت به رفلكس تهوع ارزيابي شدند. داده‌هاي حاصل شده به وسيله روش‌هاي آماري توصيفي، آزمون‌هاي 2?،Mann-Whitney و Wilcoxon تجزيه و تحليل شدند (05/0 = ?). يافته‌ها: در گروه A (دارونما) توزيع فراواني درجه رفلكس تهوع در نواحي زبان، كام نرم و لوزه قبل و بعد از استفاده از دارو، تغييري نكرد؛ اما در مورد گروه B (لايه نازك دارويي حاوي عصاره سنجد) بين توزيع فراواني درجه رفلكس تهوع در ناحيه لوزه (001/0 = p value) و كام نرم (003/0 = p value) بعد از استفاده از دارو، تفاوت معني‌داري وجود داشت. همچنين بين توزيع فراواني جنسيت در دو گروه تفاوت معني‌داري وجود نداشت (673/0 = p value). نتيجه‌‌گيري: پژوهش حاضر نشان داد كه لايه نازك دارويي حاوي عصاره سنجد به طور چشم‌گيري بر روي كاهش رفلكس تهوع در ناحيه لوزه‌ها و كام نرم تاثير دارد و مي‌توان از آن در موارد لزوم در اقدامات باليني دندان‌پزشكي مانند تهيه راديوگرافي استفاده كرد. كليد واژه‌ها: تهوع، دارو، دارونما، راديوگرافي