پيش بيني راهبردهاي يادگيري ، خودكارآمدي و پيشرفت تحصيلي براساس اهداف پيشرفت دانش‌آموزان سال دوم متوسطه شهر تبريز

چكيده اين پژوهش به منظور بررسي ارتباط اهداف پيشرفت با راهبردهاي يادگيري، خودكارآمدي و پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان دختر و پسر سال دوم مقطع دبيرستان انجام شد. 323 دانش‌آموز (178دختر و 145 پسر) با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي خوشه‌اي به عنوان نمونه انتخاب شدند. در اين پژوهش براي جمع آوري اطلاعات از سه پرسشنامه: 1) جهت گيري انگيزشي ،2) خرده مقياس‌هاي درگيري شناختي پرسشنامه راهبردهاي يادگيري و انگيزشي (MSLQ) ، 3) مقياس خودكارآمدي عمومي (GS) و هم چنين معدل ترم قبل دانش‌آموزان استفاده شد. داده‌هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماري SPSS تجزيه و تحليل شد. تحليل رگرسيون چندگانه به روش گام به گام نشان داد كه: بين هدف تكليف درگيري و راهبردهاي يادگيري سطحي و عميق و پيشرفت تحصيلي رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، بين هدف خوددرگيري و راهبردهاي يادگيري سطحي و عميق و خودكارآمدي رابطه مثبت و معنا‌دار وجود دارد؛ بين هدف اجتناب از كار و خودكارآمدي رابطه منفي وجود دارد . آزمون t مستقل نشان داد كه ميان دانش‌آموزان دختر و پسر در اهداف خود درگير و اجتناب از كار تفاوتي معنادار وجود ندارد، ولي به لحاظ تكليف درگيري ميان دانش‌آموزان دختر و پسر تفاوتي معنا‌دار وجود دارد.