بررسي نتايج طولاني‌مدت تيمكتومي و عوامل مرتبط با آن در مبتلايان به مياستني‌گراويس، مراجعين به بيمارستان لقمان حكيم طي سالهاي 86-1372

سابقه و هدف: مياستني‌گراويس بيماري خودايمني مي‌باشد كه با توليد آنتي‌بادي ضد رسپتور استيل‌كولين در غشاي پس‌سيناپسي شناخته مي‌شود. جراحي در اين بيماران به منظور خارج كردن كامل بافت تيموس و كنترل بيماري انجام مي‌گردد، اما نتايج طولاني‌مدت جراحي به درستي شناخته نشده است و مورد بحث است. اين مطالعه به بررسي نتايج تيمكتومي در درمان، ميزان بهبودي و كنترل علايم بيماران مبتلا به مياتني‌گراويس، مراجعه‌كننده به بيمارستان لقمان حكيم طي سالهاي 1372 لغايت 1386 مي‌پردازد.مواد و روش‌ها: مطالعه به روش توصيفي در كليه مبتلايان به مياستني‌گراويس جنراليزه كه مورد تيمكتومي ترانس‌استرنال قرارگرفته بودند، انجام شد. كليه بيماران مياستني‌گراويس كه طي سالهاي ذكر شده، جراحي شده بودند، فراخوان شدند و تأثير جراحي با شاخصهاي ميزان داروي مصرفي، علايم، سن، جنس، پاتولوژي تيموس و .. بررسي شد و با آمار توصيفي ارايه گرديد. وضعيت بيماران پس از جراحي تا حداكثر 15 سال (ميانگين 9 سال) پيگيري شد.يافته‌ها: طي مدت مورد بررسي، 63 بيمار تحت جراحي تيمكتومي قرار گرفتند كه 48 نفر (2/76%) مراجعه و پيگيري شدند. بهبود كلي در مدت پيگيري پس از جراحي تيمكتومي، در 77% بيماران مشاهده شد كه 2/31% بيماران در اين مدت به طور كامل بهبود يافته و 8/45% نياز به داروي كمتري پيدا كردند، در 7/18% تغييري ديده نشد و در 2/4% موارد، بيماري سير پيشرونده‌اي پيدا كرد. بيشترين بهبودي در دو سال اول پس از تيمكتومي ديده شد.نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد تيمكتومي يك درمان مناسب در بيماران مبتلا به مياستني‌گراويس جنراليزه مي‌باشد. نتايج طولاني‌مدت تيمكتومي در بيماران اين مطالعه، قابل قبول بوده است ولي بررسي بيشتر در جامعه آماري بزرگتر و مطالعات تجربي توصيه مي‌شود.