بررسي سرانجام مبتلايان به انفاركتوس ميوكارد همراه با قطعه ST بالارفته و عوامل همراه آن

سابقه و هدف: با توجه به افزايش شيوع انفاركتوس ميوكارد (MI)، اين مطالعه به منظور تعيين سرانجام مبتلايان به MI همراه با قطعه ST بالارفته و عوامل همراه آن روي مراجعين به بيمارستان لقمان طي سالهاي 1386 و 1387 انجام گرفت.مواد و روش‌ها: در اين تحقيق توصيفي، كليه بيماراني كه با تشخيص MI همراه با قطعه ST بالا مراجعه نمودند، به مدت 30 روز پيگيري شدند و سرانجام اين بيماران از نظر ادامه حيات يا وفات مشخص گرديد. ميزان TIMI risk score با روش استاندارد در اين بيماران تعيين و ارتباط score مذكور با سرانجام بيماري محاسبه و نقش ساير خصوصيات فردي و بيماري با سرانجام بيماري با آزمون كاي دو مورد قضاوت آماري قرار گرفت. يافته‌ها: طي مدت مورد بررسي 85 بيمار واجد شرايط وجود داشتند كه 67% مرد و 33% زن با ميانگين سني 14±58 سال بودند. بروز مرگ در 2/21% در عرض يك ماه حادث شد. 78% بيماران فوت كرده score 8 و بيشتر داشتند حال آنكه در بيماران زنده مانده 8% score 8 و بيشتر داشتند (001/0p<). جنس، سابقه ديابت، مصرف سيگار، سابقه آنژين، سابقه بيماري عروق كرونر و سابقه خانوادگي بيماري عروق كرونر ارتباطي با سرانجام بيماري نداشت. عدم دريافت استرپتوكيناز در 61% بيماران فوتي و 4/22% بيماران زنده مانده گزارش شد (005/0p<).نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد ميزان بقاي بيماران در حدود قابل قبول باشد. TIMI risk score در تعيين سرانجام درمان مفيد است.