ارايه مدل بهينه سازي تعمير و نگهداري شبكه راه با هدف افزايش ايمني را ه هاي برون شهري

ايمني در تردد وسايل نقليه يكي از اصولي ترين مباني در مهندسي ترافيك و برنامه ريزي حمل و نقل در جهان است. فقدان اصول ايمني در طراحي مهندسي راه ها، نگهداري و برنامه ريزي حمل و نقل كشور، باعث شده است كه در سال هاي اخير خسارت هاي سنگيني بر جامعه وارد شود به طوري كه هر ساله بخشي از بودجه عمراني كشور صرف ترسيم و بهسازي و نگهداري راه ها مي شود. اين پژوهش، مدل بهينه سازي تعمير و نگهداري روسازي شبكه را با هدف افزايش ايمني راه هاي برون شهري براساس پارامترهاي ترافيكي و طرح مهندسي ارايه مي كند. در اين مطالعه، از مدل ماركوف براي پيش بيني شرايط آينده روسازي استفاده شده است و با توجه به بهره گيري شاخص PCI تعريف شده است كه بين 0 تا 100 تغ يير م يكند، به طوري كه 100 ، بهترين شرايط همسازي را نشان مي دهد. نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه به كارگيري اين مدل پيشنهادي نه تنها كمي در كاهش هزينه هاي تعمير و نگهداري روسازي راه ها مي شود بلكه كيفيت خدمات تعمير و نگهداري، رضايت مندي كاربران از راه و ايمني را نيز افزايش مي دهد.