تاثير تعامل اجتماعي بر نوآوري شركت‌هاي بيمه

The Effect of Social Interaction on Innovation in Insurance Companies

باتوجه به اهميت تعامل اجتماعي و نوآوري، تحقيق حاضر با هدف بررسي تاثير تعامل اجتماعي بر نوآوري شركت‌هاي بيمه انجام گرفت. جامعه آماري اين تحقيق شركت‌هاي بيمه خصوصي در تهران است كه 115 نفر از مديران اين شركت ها به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسش‌نامه استاندارد استفاده شد كه روايي آن توسط استادان راهنما و مشاور تاييد شد و همچنين پايايي آن نيز توسط ضريب آلفاي كرونباخ مورد بررسي قرار گرفت. براي آزمون فرضيه ها باتوجه به داده‌هاي پرسش‌نامه از آزمون معادلات ساختاري استفاده شد. باتوجه به نتايج به‌دست‌آمده از آزمون فرضيه ها و همچنين با درنظرگرفتن ضريب رگرسيون استاندارد مي توان استدلال كرد كه در شركت‌هاي بيمه ايراني به‌دليل ضعف در مرحله كسب دانش و ناچيزبودن تعامل اجتماعي بين كاركنان و درنتيجه عدم‌معرفي روش‌هاي ارايه خدمات، عدم‌معرفي فرايند ارايه خدمات نوآور در فرايندهاي كاري موجود و همچنين عدم‌ايجاد تغييرات اساسي و لازم در ساختارهاي سازماني، نوآوري اداري به‌دست فراموشي سپرده شده است.

Considering the importance of social interaction and innovation, in this paper we have examined the effect of social interaction on innovation in insurance companies. Statistical population of this study was private insurance companies in Tehran and 115 of this companyʹs executives was selected. A standard questionnaire was used to collect data. Its validity was supported by experts and its reliability was investigated by Cronbachʹs alpha coefficient. Structural Equation Analysis was used to test the hypothesis. Considering the total results of the hypothesis test and standard regression can be argued that the administrative innovation in Iranian insurance companies has been forgotten, due to weakness in the knowledge acquisition phase, low level of social interaction between employees, lack of introducing service-providing methods and innovative service-providing processes as well as non-fundamental and necessary changes in organizational structures.