ارايه مدل نحوه تصميم گيري در اجراي مانور سبقت در راههاي دو خطه برون شهري

يكي از مانورهاي مطرح رانندگي در راه هاي دوخطه برون شهري، سبقت مي باشد. از آنجايي كه در اين مانور تنها راه براي عبور از وسيله نقليه كندرو استفاده از خط مخالف حركتي است و خود اين خط نيز از بار ترافيكي در جهت عكس برخودار مي باشد، انجام آن با خطراتي همراه است كه اگر به طور ايمن صورت نپذيرد، تصادف شديدي را به دنبال خواهد داشت. بنابراين دانستن نحوه ي تصميم گيري و رفتار سبقت رانندگان در اين نوع راه ها كمك شاياني به تحليل ايمني، سطح سرويس و عملكرد مدل هاي حركتي عبور و مرور مي كند. رفتار و استراتژي هاي بكارگرفته شده توسط راننده از عوامل تاثيرگذار برتصميم گيري، اجرا و اتمام مانور سبقت محسوب مي شوند. در اين تحقيق رفتار راننده بعنوان عامل اصلي در اجراي مانور سبقت در سه بخش تعقيب خودرو، تغييرخط و پذيرش گپ مورد بررسي قرار گرفت. در ادامه انواع استراتژي هاي به كار گرفته شده توسط رانندگان در حين اجراي سبقت بررسي گرديد، در انتها نيز با كمك از نتايج بدست آمده از اين بررسي ها، مدلي براي نحوه تصميم گيري و اجراي سبقت در راه هاي دوخطه برون شهري ارايه شد. نتايج بررسي ها معلوم كرد كه عوامل روانشناختي در رفتار تعقيب، تغييرخط و پذيرش گپ دخيل مي باشند. انگيزه اصلي در تغيير خط رانندگان در راه هاي دو خطه، تمايل به حفظ سرعت مطلوب مي باشد. بررسي ها نشان داد علاوه بر عامل انساني، شرايط ترافيكي خط مجاور نيز در پذيرش گپ موثر مي باشد. استراتژي هاي بكار گرفته توسط راننده نيز به شرايط ترافيكي راه و همچنين شرايط رواني راننده باز مي گردد. در مدل تصميم گيري ارايه شده براي مانور سبقت، گپ مناسب و مسافت ديد كافي به عنوان عوامل اصلي در اجراي سبقت لحاظ شدند.