استفاده از تحليل مميزي (تابع تشخيص) جهت پيش بيني تداوم فعاليت شركت‌ها با استفاده از برخي ارقام حاصل از صورت‌هاي مالي اساسي (ترازنامه، صورتحساب سود و زيان و صورت جريان وجوه نقد)

در اين تحقيق با كمك روش تحليل مميزي، تداوم فعاليت شركت‌ها با استفاده از برخي ارقام حاصل از صورتهاي مالي اساسي مورد ارزيابي قرارگرفته است كه با استفاده از آن مي‌توان شركت‌ها را در هر كدام از دو گروه فعال و غير فعال طبقه بندي نمود. نمونه آماري تحقيق شامل دو گروه، 51 شركت حذف شده و51 شركت فعال بوده است. نتايج بدست آمده از لانداي ويلكز به عنوان آماره تعيين كننده متغيرهاي موثر بر تحليل، نشان داد كه از بين متغيرهاي تحقيق، دو متغير سود(زيان) انباشته(x1) و سود(زيان) عملياتي(x2) بيشترين تاثير را در تشخيص تداوم فعاليت دارا مي‌باشند. از طرفي براي انتساب افراد به گروهها احتياج به تعيين يك نقطه بحراني است كه از لحاظ منطقي برابر با نقطه وسط بين ميانگين دو جامعه آماري است. با استفاده از نقطه بحراني تحليل مميزي توانست با 77 درصد پيش بيني صحيح شركت‌ها را به دو گروه موفق و ناموفق از لحاظ تداوم فعاليت طبقه بندي نمايد.