ارزش گزارش‌هاي سِلانيكي درباره روابط عثماني ـ صفوي (1008ـ971 قمري)*

تاريخ سِلانيكي، از مهم ترين متون تاريخي عثماني است كه مصطفي افندي سِلانيكي در اواخر سده دهم هجري نگاشته است. اين اثر، وقايع دوره اي 37 ساله را شامل مي‌شود(1008ـ971ق.). دوراني كه روابط دو كشور ايران و عثماني پرتنش و همراه با جنگ‌هاي طولاني و برهه هاي كوتاه صلح و آرامش بوده است. تاريخ سِلانيكي، جداي از اهميتي كه براي تاريخ عثماني و اروپا دارد، از منظر تاريخ ايرانِ عصر صفوي نيز، از جهات مختلف داراي اهميت است. از جمله: حضور خود سِلانيكي در برخي اردوكشي هاي عثماني به مرزهاي ايران، انتصاب وي در مقام مهماندار حيدرميرزا و مهماندار خاص خان احمد گيلاني و حضور او در دربار عثماني به هنگام ضيافت ايلچيان ايران در ديوان عالي و آگاهي از كم و كيف مذاكرات نمايندگان دو كشور. مقاله حاضر تلاش دارد با طرح برخي مسايل مربوط به روابط صفويان و عثمانيان در خلال سال‌هاي 1008ـ971ق. اهميت و جايگاه تاريخ سِلانيكي را در مطالعات مربوط به تاريخ ايرانِ عصر صفوي تبيين كند.